იცით,  როგორი  დილა იყო?  –  სხივები ფანჯარასთან რომ ლიცლიცებენ და გელოდებიან, როდის შემოუშვებ. მერე კი, სახეს და გულს გითბობენ. ვერ ვიფიქრებდი, თუ ლურჯი ცა ასე მალე დაუთმობდა  ადგილს  ღრუბლებს, რომელსაც მოულოდნელი სტუმარივით  მოჰყვა წვიმა და სახურავზე  მისი ხმაც ამ სტუმრის ნაბიჯებს მაგონებდა.

ასეთ ცვალებად დღეებში ყოველთვის ის ადამიანები მახსენდება, ამინდივით ხასიათი აქვთო, –  რომ იტყვიან.  ეს უბრალოდ განწყობის შეცვლა არაა. ასე მგონია, მათში უამრავი  ვიღაც  ცხოვრობს და ერთმანეთს ენაცვლება. მორიგეობა აქვთ – ,,დღეს შენ იქნები მორიგე, მე არ მცალია, ხვალ მე შეგენაცვლები.’’ ვერ ხვდები, მათთან როგორი უნდა იყო და შენდა უნებურად, თავს შორს იჭერ, რადგან ადამიანები, როგორც წესი, ყოველთვის გაურბიან გაურკვევლობას.

ბრენდებიც რომ მათი მსგავსი არიან,  ეს ბევრჯერ ვახსენეთ. ხშირად ამბობენ ხოლმე -ჩემი ბრენდი ყველასთვისააო, მაგრამ ამ სიტყვების ამაყად მთქმელებს ავიწყდებათ, რომ მათი ბრენდი ადამიანმა თავისად უნდა მიიჩნიოს, თავის ცხოვრებაში  შეუშვას, მეგობარივით,  აბა როგორი იქნება  ამინდივით ცვალებადი მეგობარი?

თუმცა,  შესაძლოა,  კომპანიის პროდუქტი  სხვადასხვა ასაკისა და  დემოგრაფიული მონაცემების სეგმენტისთვის იყოს, მაგრამ აქ მნიშვნელოვანია  არა  ასაკი,  სქესი და სხვა, არამედ ის ფსიქოგრაფიული  თუ ქცევითი მახასიათებლები, რითაც ადამიანები  თვისობრივად განსხვავდებიან.  სწორედ ამით არიან  ისინი საინტერესო  როგორც სამეგობროდ, ისე ბრენდების მარკეტინგული კომუნიკაციისთვისაც.

თანამედროვე მომხმარებლის მოთხოვნას,  შესაძლოა,  ერთნაირი პროდუქტის მწარმოებელი ბევრი კომპანია აკმაყოფილებდეს, მაგრამ  ისინი  იმ ბრენდებს ირჩევენ, რომლებიც   თავიანთი პროდუქტის მუდმივი  ქების ნაცვლად, მომხმარებლის  ცხოვრებისეულ ინტერესებსა და ღირებულებებს ეხმიანებიან.  მართალია, ხშირად  არ ვაღიარებთ, მაგრამ  მათთან ვგრძნობთ თავს  კომფორტულად,  ვინც  ჩვენსავით უყურებს ცხოვრებას და მართებულად მიაჩნია, რასაც ჩვენ ვფიქრობთ.  სწორედ ასე ვირჩევთ მეგობრებსაც და ასე ვირჩევთ ბრენდებსაც.

არ გაგიჩნდება იმ ადამიანის მეორედ ნახვის სურვილი,  რომელთანაც ერთხელ საერთო  ვერაფერი გამოძებნე. ასევე,  ბრენდი, რომელიც ცდილობს  კომუნიკაცია ააგოს,   სხვადასხვანაირი ღირებულებების, ცხოვრების სტილის მქონე ადამიანებზე  და  ყოველდღე სხვადასხვა თემებზე გესაუბრება, შენთვის გაუგებარი ხდება  და  მას მალევე მოუძებნი შემცვლელს. არადა, ყველა  წარმატებული ბიზნესი  მომხმარებელთან გრძელვადიან და მჭიდრო ურთიერთობაზე დგას.

კიდევ ერთი  მნიშვნელოვანი ფაქტორი მეგობრისა და ბრენდის არჩევის დროს, ნდობაა. ამინდივით ცვალებადს,  ვერც  ადამიანს  ენდობი, ვერც ბრენდს, რადგან არ იცი მათგან რას უნდა ელოდე.

ავტომობილების ინდუსტრიას რომ გადავხედოთ, სხვადასხვა კომპანია, განსხვავებულ სეგმენტზე აკეთებს აქცენტს. „პორშე“ ფუფუნების ბრენდია და საკუთარი პროდუქტით მაქსიმალური სიამოვნებისა და კომფორტის შეგრძნებას გვპირდება. მისი თითოეული საკომუნიკაციო სტრატეგია, ქვემოთ მოცემული რეკლამის ჩათვლით, ისეთ ადამიანებზეა გათვლილი, რომლებიც საკუთარი იმიჯის შექმნას  ფუფუნების საგნებით ცდილობენ, ცხოვრებაში მაქსიმალურ სიამოვნებას ეძებენ და ამის ფინანსური შესაძლებლობაც აქვთ.

 

ახლა „ვოლვოს“ სარეკლამო  ბანერს დავაკვირდეთ.  ის ყურადღებას ამახვილებს არა  კომფორტსა და ფუფუნებაზე,  არამედ უსაფრთხო ავტომობილებზე. „ვოლვო“ ამ სარეკლამო მესიჯით ვერ დააინტერესებს „პორშეს“ მომხმარებლებს,  რადგან მათთვის ავტომობილი ფუფუნების საგანია და მხოლოდ უსაფრთხოების გარანტია არაფერს ნიშნავს. ამ სარეკლამო ბანერიდან, ისევე  როგორც ბრენდის ზოგადი საკომუნიკაციო  მესიჯებიდან გამომდინარე, „ვოლვოს“ მომხმარებელზე მსჯელობაც შეგვიძლია: ისინი ძალიან ფრთხილები არიან და ყოველთვის თავს იზღვევენ შეცდომებისგან.  ამიტომაც, ამ ადამიანებისთვის  არ აქვს მნიშვნელობა, თუ მათ ავტომობილს სკამის  მასაჟის  ფუნქცია არ აქვს. ურჩევნიათ, იცოდნენ, რომ,  როცა „ვოლვოთი“ მგზავრობენ,  ავარიულ სიტუაციაში გადარჩენის გაცილებით მეტი შანსი აქვთ.

 

 

 

მართალია  „ჯეოსელი’’,  დღეს,  როგორც  ბრენდი, აღარ არსებობს, მაგრამ, მგონია,  ამ თემისთვის  მისი და კონკურენტი „მაგთის“ პაექრობა კარგი მაგალითია.

იმ პერიოდში, როცა ბაზრის წილს ძირითადად,  ეს ორი ბრენდი იყოფდა,  „მაგთის“ რეკლამებში უფრო ხშირად  ჩანდნენ  შუახნის ადამიანები, რომლებიც რთულად მისასვლელ ადგილებში ცხოვრობდნენ და  სარგებლობდნენ მაგთის მომსახურებით. ამით ბრენდი ყურადღებას ამახვილებდა მის კონკურენტულ  უპირატესობაზე –  „მაგთის“ საშუალებით ‘’კავშირი თქვენს სამყაროსთან’’ არ გაწყდებოდა, მიუხედავად იმისა, თუ სად იმყოფებოდით.

 

 

ახლა კი, გაიხსენეთ „ჯეოსელის“ რეკლამები. ის იყო მათთვის, ვისაც ჰქონდა აქტიური ცხოვრების წესი, უყვარდა გართობა და ადამიანებთან ურთიერთობა.  ბრენდის სარეკლამო სახეებიც სწორედ ასეთი ადამიანები იყვნენ.

 

 

მართალია, ეს რეკლამები სხვადასხვა  პროდუქტებს ეხება, მაგრამ მათში კარგად ჩანს, ბრენდების ხასიათი და ის, თუ როგორი ადამიანებისკენ მიმართავენ ისინი თავიანთ საკომუნიკაციო სტრატეგიას. თუ „მაგთის“ მომხმარებლისთვის  მთავარი იყო  მიეღო  შეუფერხებელი მომსახურება  ყველგან, სადაც იმყოფებოდა, „ჯეოსელი“ იყო ბრენდი, რომელიც ფეხს უწყობდა ახალგაზრდების ცხოვრების სტილს, ეხმარებოდა მათ მეგობრებთან მეტ კომუნიკაციასა და დროის უკეთესად გატარებაში.

ახლა წარმოიდგინეთ, ჩვენ მიერ განხილულ რომელიმე კომპანიას  რომ ეცადა, ცხოვრების ყველანაირი  სტილის, ინტერესის ადამიანზე მოერგო საკუთარი  კომუნიკაცია.   ასეთ შემთხვევაში, მასთან საკუთარი თავის დაკავშირება ყველა მომხმარებელს გაუჭირდებოდა.  შეიძლება,  ერთხელ და ორჯერ  ესარგებლათ  ამ ბრენდების  მომსახურებით, მაგრამ ხანგრძლივად  ეს  დაინტერესება ვერ გასტანდა.

ბრენდები, რომლებსაც აქვთ პრეტენზია, მოერგონ ყველანაირი ხასიათის,  ცხოვრების სტილისა და ღირებულებების ადამიანს,  ვერ ინარჩუნებენ იდენტობას. შესაბამისად, მომხმარებელს უჭირს, გააცნობიეროს, თუ როგორია ის,  რით არის მისთვის ახლობელი და რატომ უნდა გააკეთოს მასზე არჩევანი. ისევე, როგორც გვიჭირს ვინმესთან მეგობრობა, როცა ვერ ვარკვევთ,  როგორია  სინამდვილეში და ყოველთვის გვირჩევნია  მათთან ვიყოთ,  ვისაც  ჩვენსავით  ფიქრი და სამყაროს ჩვენი თვალით დანახვა შეუძლია.

ავტორი: ლალიტა კვიჟინაძე